Η πρώην του δουλεύει για τον Σύριζα



Μια παράσταση χορού και μουσικής απέναντι από τον Σύριζα
31 Οκτωβρίου 5 μμ


Εάν στα χρόνια των πρώτων μνημονίων μετρούσαμε έκπληκτοι τους διανοούμενους και καλλιτέχνες που είτε σιωπούσαν, είτε έπαιρναν θέσεις "φιλοευρωπαϊκές" για να καλύψουν την στήριξη τους στις δεξιές πολιτικές, όταν μετά την ψήφιση του νέου μνημονίου από τον πρώτη κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης αριστεράς είδαμε συντρόφους του πνευματικού κόσμου να σιωπούν “κριτικά”, απλά σιωπήσαμε.
Πιο πολύ τράβηξαν το ενδιαφέρον μας οι άνθρωποι γύρω τους, φίλοι - εραστές - συγγενείς - συνάδελφοι - συναγωνιστές, με τους οποίους συναντιούνται, τρώνε, ξαπλώνουν, φροντίζουν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν ελπίζουν να βρουν δουλειά δίπλα σε κομματικούς συντρόφους και ταυτόχρονα θα πρέπει να συναντούν τον κομφορμισμό του «δεν μπορούσε να γίνει τίποτα άλλο», να καταπίνουν το «καλύτερα εμείς, θα προτιμούσες να είναι οι άλλοι;», να ξαπλώνουν δίπλα σε κλέφτες αγαπημένων λέξεων, να στηρίζουν μηχανικούς ρητορικής στις καθημερινές μετατοπίσεις εννοιών και ζωών.
Αυτό θα μπορούσε να είναι το θέμα μιας παράστασης, η απόσταση συμβίωσης των πράξεων από τα λόγια.
Αλλά μια τέτοια παράσταση θα απαιτούσε σαν προϋπόθεση ένα κοινό θεατών και δημιουργών, στο οποίο αποκαλύπτεται αυτή η εκδοχή των διανοούμενων και το μόνο που απομένει είναι να αλλάξουν. Μια τέτοια παράσταση προϋποθέτει την πίστη ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει με πολιτιστικές παρεμβάσεις
Όμως ο Σύριζα αν μην τι άλλο απέδειξε ότι ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει με θεάματα ακόμα και αν είναι πολιτικά.

Αυτή εδώ η παράσταση δεν είναι τέτοια.
Αυτή εδώ είναι μια παράσταση έξη ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, διαφορετικών ηλικιών και καλλιτεχνικού παρελθόντος. Είναι μια παράσταση η οποία δεν ξεκινά από την ματιά προς τον κόσμο αλλά από τους μυς, το αρθρικό υγρό, τα κόκαλα, την σωματοποίηση, την παρατήρηση, τον αναστοχασμό, την σκιά.
Είναι μια αυτοσχεδιαστική παράσταση, αποτέλεσμα της ερευνητικής δουλειάς του Τζο Τορναμπένε, η οποία δίνει χώρο στους ανθρώπους που συμμετέχουν, σωματοποιώντας τις εμπειρίες τους, να ανοιχτούν στον κόσμο, αυτοσχεδιάζοντας κάθε στιγμή όπως και όταν προσπαθούν να ζήσουν κάθε επισφαλή στιγμή.

Το αν αφορά θεατές το αποτέλεσμα, εξαρτάται όχι μόνο από τους δημιουργούς συντελεστές αλλά και από το κοινό, το οποίο έχει ήδη την εμπειρία από περφόρμερ με τα "έτοιμα λόγια".
Με αυτό τον τρόπο, τελικά η παράσταση ίσως να είναι πολιτική και να αφορά κάποιους. Κάπως πρέπει να εκγυμναστούν τα μάτια μας και τα αυτιά μας, για να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη φορά.


Τζο Τορναμπένε (βαρύτονο σαξόφωνο , Κωνσταντίνος Μίχος, Θάλεια Δίτσα, Αθηνά Κυρούση, Τζένη Κόλμπουρν, Αντώνης Σταυρινός (τρομπέτα).

31 Οκτωβρίου 5 μμ
Συνεργατικό στούντιο Λάθος Κίνηση, Πλατεία Κουμουνδούρου 25, 6ος όροφος
Είσοδος ελεύθερη, εκτός αν υπάρχει η κλουβα των ΜΑΤ που άρχισε να σταθμεύει μπροστά, μετά την υπογραφή

 Τζό Τορναμπένε, για την παράσταση:

The way to kill a man or a nation is to cut off his dreams, the way the whites are taking care of the Indians: killing their dreams, their magic, their familiar spirits” *

A platia away from syriza we performers will re-bone our dreams, make our magic fluid and lung out our familiar spirits… a performance building itself from the inside of all-sensing skin. The Zone will be set for exposure for the Shadows and the developing of the highlights.

A platia away from syriza

…..“people fall out of windows, trees tumble down,
Summer is changed to Winter, the young grow old,
The air is full of children, statues, roofs
Αnd snow. The theatre is spinning round” *
….

                                 but we will re-bone our dreams.

* William S. Burroughs

* Wallace Stevens

"ταλο τατ'αλο¨


‘‘ταλο τατ’αλο"

φωτο Γιώργος Θωμόπουλος
22 Μαΐου 7 μμ
Μέγαρο Αθηνών, αίθουσα Σκαλκώτας

στο πλαίσιο του έργου
"Αλκυόνη: Εθνική Πρωτοβουλία Προαγωγής του Μητρικού Θηλασμού" 
που υλοποιείται από τη Διεύθυνση Κοινωνικής & Αναπτυξιακής Παιδιατρικής του Ινστιτούτου Υγείας Παιδιού με τη συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Υπουργείο Υγείας

 («ταλο τατ’αλο»  με μικρά γράμματα χωρίς τόνο, φράση 14 μηνου που δεν θυμάται πια, από την εποχή που θήλαζε ζητώντας και το άλλο στήθος)


Μια παράσταση μετά από ένα τρίμηνο εργαστήρι χορού για μεγάλους και παιδιά, χωρίς όριο ηλικίας, όπου η μόνη προϋπόθεση ήταν να χορέψουν μαζί, ισότιμα χωρίς ρόλους, αντιμετωπίζοντας και λύνοντας κινητικά προβλήματα, στον χώρο, τον χρόνο, πάνω και κάτω από το σώμα του παιδιού και του ενήλικα.
Μια παράσταση για την κίνηση πριν σχηματιστεί η γλώσσα του χορού, για την χαρά της κινητικής ανακάλυψης, για τα σώματα που συνδέονται φυσικά αλλά και συναισθηματικά.
Μια παράσταση οικιακή, με καθημερινούς ανθρώπους, φωτίζεται από την κατασκευή του Σπύρου Τσίκνα και ποδηλατούν οι ίδιοι οι γονείς. Δεν υπάρχει χορογράφος ή σκηνοθέτης αλλά μαιευτήρας, για αυτά που δημιούργησαν οι γονείς σε απόλυτη και μοναδική σχέση με τα παιδιά τους.

<< …….Είμαι άντρας, για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω σε τι χρησιμεύει ο θηλασμός.
Είμαι άντρας, εγώ δεν θα έχω ποτέ αυτή την εμπειρία, του πόνου; ευχαρίστησης; της αυτοπροσφοράς σε θεοφαγία, της ολοκληρωτικής σύνδεσης του σώματός μου με το σώμα του παιδιού.
Ναι! Ξέρω! έχω διαβάσει, για την υγεία του παιδιού, για το ψυχολογικό πλεονέκτημα του αγγίγματος, από μικρός έχω γαλουχηθεί με μύθους και ιστορίες από τον Μόγλη, τους Ρώμο και Ρωμύλο, το ανεξάντλητο κέρας της Αμάλθειας και τις Αμαζόνες που ακρωτηρίαζαν το στήθος τους και έχω αναγνωρίσει σε κοντινά μου πρόσωπα την Ομηρική Ευρύκλεια, αλλά πώς ξέρω αν όλοι οι μισοί, κομμένοι, άνθρωποι που συναντούμε στην ζωή μας δεν έχουν και αυτοί θηλάσει;
Δημιούργησα αυτή την παράσταση με την ελπίδα να μάθω
και τώρα μπορεί να μην ξέρω όταν μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά, ενώ εγώ θα έχω πεθάνει, αν θα γίνουν αστυνομικοί ή καλλιτέχνες, γιατροί ή έμποροι, εκμεταλλευτές ή εκμεταλλευόμενοι. Αλλά τώρα, μετά από τρεις μήνες κατά τους οποίους συναντιόμασταν γονείς και παιδιά, ξέρω με σιγουριά ότι ο θηλασμός χρησιμεύει στους ίδιους τους γονείς, και στην μητέρα και στον πατέρα. Η απόφαση, το παιδί τους να θηλάσει όσο θέλει, αναδεικνύει την μοναδική σχέση αφοσίωσης και δοσίματος μεταξύ τους που δεν θα κοπεί ποτέ.
Μια παράσταση για την απόλυτη σωματική επαφή και αυτό που απομένει όταν ολοκληρωθεί. >>

Μαιευτήρας: Κωνσταντίνος Μίχος

Χορεύουν: Αλίκη, Ορφέας & Φοίβη Βαλκάνου
Βανέσα & Ηλίας Χασάπης - Σπινάσας
Γιώργος & Βασίλης Θωμόπουλος
Άγγελος, Ευτυχία και Σπύρος
Άγγελος, Έκτορας και Χριστίνα
Χριστίνα και Δάφνη
Ιάσονας, Θησέας, Ιφιγένεια και Παναγιώτης
Ιωάννα και Κατερίνα
Σταυρούλα, Γιάννης και Μαρία
Ταξιάρχης, Σπύρος, Ιουλία, Μαριάννα
Κωνσταντίνος Μίχος και Αθηνά Κυρούση

Μουσική: κολεκτίβα μουσικών Τ.Ι.Μ.Ε.
Λεωνίδας Παπαδομανωλάκης, Βασιλική Πούλου, Μαργαρίτα Λάμπου, Μαριέττα Τσακμακλή, Αλέξανδρος Δημητρόπουλος, Γιώργος Μαλεφάκης

Ποδήλατο-γεννήτρια φώτων: Σπύρος Τσίκνας
Ηχολήπτης: Γιώργος Αποστολόπουλος
Φωτισμοί: Βαγγέλης Σαγρής
Φωτογραφίες: Γιώργος Θωμόπουλος
Βοηθός χορογράφου: Γίτσα Κωνσταντουδάκη

Παραγωγή: Λάθος Κίνηση

Είσοδος ελεύθερη
αλλά είναι απολύτως απαραίτητη η κράτηση
στα τηλ. 210 7701557   και 210 7799244
ή με mail στην διεύθυνση
alkyoni.thilasmos@ich.gr





φωτο Γιώργος Θωμόπουλος


φωτο Γιώργος Θωμόπουλος
φωτο Εύα Τσαγκαράκη










MONO +

Black Bοx Θεσσαλονίκη
2 έργα
"MONO"

και
"Χωρίς συντηρητικά"

μαζί με Γιάννη Δεσποτάκη και Αθηνά Κυρούση